cover Pieter Verhagen - Het geluk van de tuin

pieter verhagen

Het geluk van de tuin

Met een voorwoord van Marinke Steenhuis

 

‘Het is wel een hachelijke onderneming na Čapek nog iets over de tuinman te schrijven. Maar het moet wel, want tuin en tuinman zijn onafscheidelijk.’

Pieter Verhagen was een echte tuinman en voor hem was het werken in zijn tuin een onmisbaar deel van het leven. Hij had meer dan twintig jaar aantekeningen gemaakt over de werkzaamheden in zijn tuin met de gedachte daar ooit een mooi boek van te maken. In de meidagen van 1940 ging echter alles verloren tijdens het bombardement op Rotterdam. In de hongerwinter schreef hij bij zijn zuster in Voorschoten dan toch over de tuin waarbij hij zich beperkte tot de beschrijving van wat voor hem het eigenlijke belang van de tuin is.

Verhagen had tot dan toe niet alleen zelf met veel genoegen getuinierd, hij had ook goed gekeken naar tuinen van anderen en er veel over gelezen, praktische en meer literaire werken, waaruit hij citeert: ‘Het publiek is al zeer geneigd een tuinman lichtelijk bespottelijk te vinden, en Čapek stelt hem dan ook voor als een soort halfblinde mol die met vermoeiend veel koude drukte eindeloos omsjouwt tussen zijn planten en in zijn grond.’ Maar Verhagen is net als de Tsjechische auteur ‘een echte, complete tuinman’, voor wie tuinieren vooral persoonlijk werk is. En de tuinman mag nooit vergeten dat ‘over zijn tuin dezelfde hemel welft als over het park of over de wijdere landschappen’. Tuinieren ziet Verhagen als een mooi soort sport, waarover dus veel gesproken en geschreven kan worden.

De tijd waarin het boek is geschreven, heeft zijn sporen achtergelaten. Toch is het boek nog uiterst actueel: Verhagen is kritisch over de modieuze opvattingen, zoals het idee dat tuin en huis een zouden moeten zijn. Tegendraads is de schrijver soms ook: de voortuin, als echte stedelijke uitvinding, wil hij het liefst afschaffen. Juist door de combinatie van deskundigheid en eigengereidheid heeft Het geluk van de tuin  weinig van zijn glans verloren.     

Pieter Verhagen (1882-1950) was stedenbouwkundige en landschapsarchitect. Hij ontwierp stadsuitbreidingen van grote steden als Rotterdam en Den Bosch en was opsteller van vele streekplannen. In 1946 werd hij aangesteld als supervisor voor de wederopbouw van alle in de oorlog verwoeste stads- en dorpskernen in Nederland. Hij was een fervent tuinier.   

Marinke Steenhuis (1971) studeerde architectuurgeschiedenis aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Zij heeft een onderzoeksbureau op het gebied van stedenbouw- en landschap en bereidt een dissertatie voor over Pieter Verhagen. Zij publiceert regelmatig in architectuurtijdschriften en is redacteur van Blauwe Kamer, tijdschrift voor landschapsontwikkeling en stedenbouw.

Met illustraties van A. Derkzen van Angeren.

Persstemmen

‘Als je ’s winters bij de kachel zit, als je ’s zomers je zelfvertrouwen wat betreft de tuin een beetje verliest, sla je Het geluk maar open om opeens weer moed te krijgen, om opnieuw te beginnen, iets te veranderen, plannen te maken.’ De Groene Amsterdammer

‘Reeds het lezen van dit boek maakt u gelukkiger.’ De Haagsche Post

‘Een hoofdstuk als dat over de zegen der seizoenen is een kostelijk stuk literatuur geworden, zoals dit hele boek, doordrenkt als het is van een innige liefde voor de natuur en het buitenleven zijn literaire verdienste heeft naast zijn betekenis als gids en leidraad voor andere tuinminnaars.’ Nieuwe Rotterdamse Courant   

‘Zestig jaar na dato is Het geluk van de tuin nog altijd een van de juwelen van de Nederlandse tuinliteratuur.’ Vruchtbare aarde, 2004

ISBN 978 90 77276 14 3
NUR 420; 320
Gebonden in linnen band, met stofomslag
Omvang: 288 pp.
In prijs opgeheven

 

Overige titels in de serie Gianotten tuinliteratuur:

Elizabeth von Arnim: Elizabeth en haar Duitse tuin meer info

Margery Fish: De tuin die wij maakten meer info

Jamaica Kincaid: Mijn tuin (boek): meer info

Karel Capek: Het jaar van de tuinier meer info

Vita Sackville-West: In de tuin meer info


Laatste wijzigingen: 11-09-2008